و احكامت منّت نهادى ، و با خلافت از پيامبران و رسالت بيم‌دهندگان را كامل ساختى ، چنان‌كه رياستشان را در فطرت مكلّفين واجب كردى ، پس منزّهى در عرصهء معبوديت كه چه اندازه مهربانى ، و معبودى جز تو نيست در عرصهءسلطنت كه چقدر دادگرى زيرا هماهنگى كرد رفتارت ، با آچه خردها را بر آن سرشتى ، و فرمانت موافق آمد ، آنچه را در امور عقلى و نقلى مقرّر نمودى ، پس سپاس توراست بر اندازه‌گيرى نيكوى زيبايت ، و شكر توراست بر داورىات ، كه معلّل به كاملترين علّتهاست ، پس منزّه است آن‌كه از كارش بازخواست نشود ، و با او در فرمانش منازعه نگردد ، منزّه است آن‌كه پيش از آغاز خلقش رحمت را بر خود واجب كرد ، و خدا را سپاس كه به وجود زمامدارانى كه جانشينان اويند ، بر ما منت نهاد ، اگر بر فرض محال در مكانى حاضر مىبود ، و معبودى جز خدا نيست ، كه ما را به جانشينانى كه قوانيشن را در همه زمانها حفظ كنند شرافت داد ، و خدا بزرگتر است ، كه آنان را براى ما به وسيلهء معجزاتى نماياند ، معجزاتى كه جن و انس از آوردنش ناتوانند ، جنبش و نيرويى نيست جز به خداى برتر بزرگ ، كه نعمتهاى زيبايش در ملّتهاى گذشته را براى ما نيز مقرّر داشت . خداى سپاس و ثناى برتر ، توراست ، چنان‌كه بر ذات ابدى بىنهايتت واجب آمد ، و همچنان‌كه قرار دادى پيامبر ما را بهترين پيامبران ، و امامانمان را برترى مخلوقات ، و برگزيدى آنان را از روى دانش ، بر تمام جهانيان ، ما را تا روز قيامت به شتافتن به درگاه آبادشان موفق بدار ، و ارواح ما را چنان قرار ده كه عاشقانه به سوى روش و منش ايشان بگرايد ، و جانهاى ما را به وصرتى كه نظر به